Diagnoza: choroba alkoholowa ‒ była dla mnie tragedią nie tylko z powodu miłości do alkoholu i przeczuwanej straty. Łączyła się z niewiarygodnym wprost wstydem. Okazałam się tak mała, niegodna, zła, głupia, brudna. Okazałam się wyrzutkiem społecznym, takim nikim, którego można nie szanować.
Z definicji można.
Alkoholik się nie liczy. Alkoholik jest obrzydliwy. Jest niechciany, niepożądany.
A alkoholiczka jest kimś znacznie gorszym.
Alkoholiczka to autobiograficzna opowieść o życiu pod dyktando wstydu i lęku: historia ukrywania swej tożsamości i ciągłych prób schronienia się za różnymi maskami - dzielnej dziewczynki, zbuntowanej nastolatki, cynicznej seksbomby, kobiety agresywnie korzystającej z uroków życia, wreszcie przedsiębiorczej i świetnie sobie radzącej singielki. Jednak przede wszystkim to świadectwo odzyskiwania utraconej godności i dająca nadzieję opowieść o tym, że można żyć inaczej.